Ένα ζεστό κυριακάτικο πρωινό περάσαμε παραμονές Χριστουγέννων στο Σύλλογό μας, γεμάτο χαμόγελα, όμορφη παρέα και στιγμές που μας θύμισαν τι σημαίνει συλλογικότητα και αγάπη.

Η συνάντησή μας ξεκίνησε με την παρουσίαση ενός παραμυθιού από τη σερά «Κίνε και Κόνι» της Ευγενίας Κωστή που μας ταξίδεψε στον κόσμο της φαντασίας, εκεί όπου όλα μπορούν να συμβούν. Μέσα από απλές αλλά ουσιαστικές ιστορίες, γεμάτες τρυφερότητα, μηνύματα αγάπης, αποδοχής και αισιοδοξίας, μικροί και μεγάλοι βρήκαν κάτι δικό τους. Τα παιδιά συμμετείχαν με ενθουσιασμό, έγιναν μέρος της ιστορίας, έκαναν ερωτήσεις, γέλασαν και γέμισαν τον χώρο ζωντάνια, ενώ οι μεγάλοι θυμηθήκαμε πόσο σημαντικό είναι να κρατάμε ζωντανό το παιδί μέσα μας.

Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε από καρδιάς το αγαπητό μέλος του Συλλόγου μας και εξαιρετική συγγραφέα Ευγενία Κωστή, για την παρουσία της, την υπέροχη αφήγηση και τη ζεστασιά που μας χάρισε. Τα παραμύθια που γράφει ξεχωρίζουν για την απλότητά τους, τα ανθρώπινα μηνύματα και την ικανότητά τους να αγγίζουν τις καρδιές όλων των ηλικιών, καλλιεργώντας τη φαντασία, τη σκέψη και το συναίσθημα.

Ιδιαίτερη χαρά και τιμή για όλους μας ήταν η παρουσία του Δημοτικού Συμβούλου του Δήμου Δυτικής Λέσβου κ. Κώστα Παπαθανασίου και του μέλους της Τοπικής Κοινότητας Πολιχνίτου κας Μαρίας Ζίγγα. Τους ευχαριστούμε θερμά που βρέθηκαν κοντά μας και στήριξαν με την παρουσία τους τη δράση του Συλλόγου μας.

Στη συνέχεια, η γιορτή συνεχίστηκε γύρω από το τραπέζι, σε μια ατμόσφαιρα πραγματικά οικογενειακή. Φαγοπότι, κουβέντα, γέλια και ζεστές συζητήσεις έκαναν τον χώρο να θυμίζει σπίτι και όχι απλώς έναν Σύλλογο. Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους όσοι βρέθηκαν κοντά μας, αλλά και σε εκείνους που με μεράκι και αγάπη ετοίμασαν τα φαγητά, συμβάλλοντας στο να γίνει αυτή η συνάντηση τόσο όμορφη και φιλόξενη.

Λίγο πριν τα Χριστούγεννα, ανταλλάξαμε ευχές, χαμόγελα και αγκαλιές. Ευχαριστούμε από καρδιάς για τα όμορφα λόγια που ακούσαμε και ιδιαίτερα τη μικρή μας φίλη Χαρούλα Παπαθανασίου, που φεύγοντας μας είπε ότι όσο βρισκόταν στο Σύλλογο ξέχασε πως ήταν στην Αθήνα και νόμιζε πως βρισκόταν στο χωριό. Πόση χαρά μας έδωσες, Χαρούλα!

Τέτοιες στιγμές μας θυμίζουν τη σημασία της συλλογικότητας, της επικοινωνίας και της χαράς του να είμαστε μαζί. Ο Σύλλογός μας, με κάθε ευκαιρία, θα συνεχίσει να διοργανώνει παρόμοιες δράσεις και συναντήσεις, που φέρνουν μικρούς και μεγάλους πιο κοντά και γεμίζουν τον χώρο μας ζωντάνια και χαμόγελα!